Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Νέα σχολική χρονιά. Φρεσκοπλυμμένα σχολικά γιακαδάκια και τα πρώτα επίσημα ρούχα, μετά το ξυποληταριό των καλοκαιρινών διακοπών. Ο καθιερωμένος αγιασμός. Είναι οι μνήμες που σηματοδοτούν την έναρξη του φθινοπώρου στο μυαλό κάθε Έλληνα.

Έτσι ξεκινούσε πάντα μέχρι τώρα η σχολική χρονιά. Όμως. Γιατί;


Τί λέει η Ορθόδοξη εμπειρία & Παράδοση; Αφουγκραζόμενοι εκείνους που έχουν εμπειρία και Χάρη Θεού, μαθαίνουμε για όλη τη σοφία που βρίσκεται πίσω από αυτή τη φαινομενικά απλή τελετουργική πράξη.

 Πρώτα όμως μια λιτή εισαγωγή στην ορολογία ώστε να γίνει κατανοητή η ουσία.

 Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση κάθε άνθρωπος πάσχει. Είναι ασθενής. Η ασθένεια στην εκκλησιαστική ορολογία λέγεται αμαρτία και δεν έχει καμία σχέση με την ανταρσία από τους νόμους ενός άτεγκτου Θεού. Αμαρτία είναι η ασθένεια. Σε τί έγκειται αυτή η ασθένεια; Στο ότι η αγάπη του δεν είναι τόσο δυνατή ώστε να κάνει θαύματα, όπως φτιάχτηκε για να κάνει, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Χριστού: "ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κακεῖνος ποιήσει καὶ μείζονα τούτων ποιήσει" (Ιωα.14,12)

Η εκκλησία γνωρίζει ότι ο άνθρωπος που αξιοποιεί όλο το δυναμικό του είναι ένας "υπεράνθρωπος" κρυμμένος μέσα σε απέραντη & αληθινή ταπείνωση και ο δρόμος για να θεραπευθεί ο άνθρωπος ώστε να "ανακτήσει" το χαμένο δυναμικό του είναι ο αγιασμός.

Αγιασμός δηλαδή σημαίνει να έχει κανείς τόσο καθαρή ψυχή που να χωράει μέσα της όλο το Θεό. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Όπως σε κάθε ασθένεια: με θεραπευτική αγωγή.

Το δίπτυχο της ορθόδοξης ψυχοθεραπείας το έχει ακούσει κάθε πιστός: άσκηση & μυστηριακή ζωή. Χονδρικά, ως άσκηση θα ορίζαμε κάθε δική μας δράση για να μείνει καθαρή η καρδιά & ο νους.

Μα αυτό το δίπτυχο από μόνο του δεν θα ήταν ποτέ αρκετό για να "αγγίξουμε" τις πραγματικές μας προδιαγραφές και να "μετακινούμε βουνά". Γι' αυτό είναι αναγκαία η Μυστηριακή ζωή.

Η υπέρβαση των φυσικών νόμων γίνεται μόνο με τη μυστηριακή ζωή. Και μην πάει ο νους σας μακριά όταν λέμε για υπέρβαση των νόμων της "φύσης". Αρκεί να σας θυμίσω πόσο δύσκολο είναι να συγχωρέσετε κάποιον που πχ. σας γελοιοποίησε δημόσια. ΄Η πόσο δύσκολο είναι να θετικός και δημιουργικός, ένας μαθητής με παραβατική συμπεριφορά. Με τα μυστήρια & τις προσευχές της εκκλησίας λοιπόν -enter αγιασμός- προσκαλούμε τον ίδιο το Θεό να μας δώσει αυτές τις "υπερδυνάμεις" -τη Χάρη θεολογικά- ώστε να γίνει ξανά η ζωή μας παράδεισος.

Κάπως έτσι λοιπόν φτάνουμε στον Αγιασμό της σχολικής χρονιάς, καθώς η Ορθόδοξη θεραπευτική αγκαλιάζει & αγιάζει κάθε έκφανση της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως το σχολείο.

Έχει νόημα όμως ένας σχολικός Αγιασμός, χωρίς όλο το υπόβαθρο που περιγράφηκε πιο πάνω; Έχει νόημα ένας σχολικός Αγιασμός που γίνεται για να δεχθούν τα παιδιά μέσα τους έναν Θεό τον οποίο δεν γνωρίζουν, και δεν λαχταράνε να γνωρίσουν;

Σύμφωνα με το λόγια του Μητροπολίτη Νικολάου: "Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ συντηροῦμε κάτι ἱερό ποὺ ὅμως εἴτε δὲν καταλαβαίνουμε, εἴτε δὲν θέλουμε, εἴτε δὲν σεβόμαστε”. Ίσως γι'αυτό το λόγο να βρισκόμαστε τώρα -ως η τρέχουσα γενιά μαμάδων- στο σημείο εκείνο της ιστορίας, που είτε θα νοηματοδοτήσουμε στη γενιά των παιδιών μας όσα κάνουμε & όσα έχουν αξία αληθινή, ή ίσως, θα τα αφαιρέσουμε, χάνοντας μια για πάντα την ευκαιρία επανασύνδεσης με τον αρχαίο θησαυρό της Ορθόδοξης Παράδοσης που βρίσκεται ακόμη στα χέρια μας.

 Πηγές:
-“Η ιατρική εν Πνεύματι επιστήμη” Μητρ. Ιεροθέου
-http://istologio.org/?p=2116#sthash.az6kKq1Z.dpuf"


Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο 2ο τεύχος του περιοδικού Familives!!
Γράφει η Μαριάννα από daysofbliss.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...